Тайны подсознания
Видел вчера Валеру Руселика (в интернете, среди посетителей ДТалаша он был известен как клецка).
Рассказал он мне чудесную историю о том, как он сперва забыл пароль от ящика на Yahoo.com (вернее ему либо его поменяли, либо он сам его случайно поменял), затем долго и крепко переживал утрату (он даже писал мне письмо, чтобы я взломал ему его почту, на что я в свою очередь привел аргументы, доказывающие невозможность осуществления этой операции, блядь, когда я научусь нормально свои мысли выражать).
Так вот. История эта закончилось хорошо. Однажды Валере Руселику приснился сон, к котором он увидел этот пароль. Причем пароль был составлен по всем правилам инфомационной безопасности (что-то вроде eWrij543Ur$54). Не знаю как он его запомнил во сне, но с его слов он проснулся, кинул все, поехал в ближайший интернет-клуб и короче у него все получилось.
Вот так. Хер его знает, конечно. Я в такие вещи не верю. Впрочем Менделееву таблица приснилась его имени. Да и вообще рассказ звучал весьма убедительно.
korah
08.08.2004 в 05:08Грузелик умеет говорить очень убедительно, поверь мне :) Он даже лапшу вешает так искусно, что получаешь удовольствие от того, что она у тебя на ушах висит.
P.S. Как “Грузелик” он известен ещё в некоторых кругах :D
ajunk
08.08.2004 в 05:08что он ебошит!
thekonst
08.08.2004 в 06:08Вопрос как сломать пароль на yahoo — номер 1 в моем FAQ. Задается всеми не сильно знакомыми с техническими аспектами товарищами. А насчет пароля — так это он его просто вспомнил во сне.
unutranyholas
08.08.2004 в 08:08а?
unutranyholas
08.08.2004 в 08:08так порой хочется верить в чудеса :)
siarjuk
08.08.2004 в 15:08я эту историю слышал от него в минске… через день после того, как это произошло.
и она звучала так: у него был другой ящик, на который должен был придти пароль… но пароля от этого ящика он не помнил! завел он его очень давно. и вот… во сне он вспомнил пароль от того ящика. старого, а не того который взломали… вот и все.он получил свой пароль от нового ящика. а его просто кто-то поменял…
unutranyholas
08.08.2004 в 15:08короче что-то тут нечисто :)
daroha
10.08.2004 в 13:08ну плюх.
гэта я. і гаворка пра мой пароль і мой сон.
вось дзіва: абодвум апавядаў тое самае, а вэрсіі - неба й зямля. вось вам і “сапсаваны тэлефон” (сяржук павінен памятаць з заняткаў шмж, калі там яго гэтага вучылі).
карацей. улетку я быў на сэсіі ў менску. ну, дзякуй Богу, інтэрнэт у менску ёсьць, то пошту сваю я правяраў досыць рэгулярна. але аднаго разу - бэмц! - yahoo мне гэтак кажа з гэткім прыемным амэрыканскім акцэнтам: “дарога, ты пароль ня той пішаш, пішы правільна!” ну і ціпа розную падобную лухту.
ого!
гэта я падумаў тады: ого!
ну, карацей, прафукаў я амаль усе свае грошы, спрабуючы зламаць сваю скрынку, бо надта ж мне яна важная. і пароль пісаў я правільны - ня трэба тут нічога прыдумваць, быццам я мог забыць яго: пяць гадоў не забываў - і раптам узяў і забыў? гм, нелягічна.
ёсьць там дзьве магчымасьці адчыніць скрынку, калі праблемы з паролем. ну, усё вы ведаеце і безь мяне: 1) даслаць на альтэрнатыўны e-mail; 2) адказаць на патаемнае пытаньне.
ну вось і ўявеце! пяць гадоў таму стварыўшы сабе yahoo-скрынку, я забыўся на адказ на патаемнае пытаньне: які ў мяне быў улюбёны hero ў дзяцінстве (даліся ў знакі шматлікія пашкоджаньні галавы :). а альтэрнатыўнае мыла было на aport.ru, і за пяць гадоў тамтэйшая мая скрынка ўжо сто разоў была ляснулася, бо я за гэны час ані разу ёй не скарыстаўся быў.
сытуацыя.
заставалася адно выйсьце. дакладней, два: 1) “хакануць” скрынку (чуў, што гэта рэальна); 2) напісаць, хто ж быў маім hero у дзяцінстве.
спачатку я паспрабаваў пісаць імёны ўсіх рэальных і нерэальных пэрсанажаў, якія для мяне хоць нешта азначаюць альбо маглі бы хоць штосьці азначаць у дзяцінстве. пасьля ня памятаю якой спробы yahoo па-змоўніцку падміргнула мне і бадзёра заявіла, што пасьля столькіх няўдалых спробаў яно адпраўляе мяне пагуляць на сьвежым паветры 24 гадзіны. праз гэткі пэрыяд я зноўку мог паспрабаваць напісаць гэтага клятага hero.
замест сьвежага паветра я абраў пашукавікі, у якіх пазначаў толькі адну тэму: “зламаць мыла”. знайшоўшы колькі e-mailаў патэнцыйных хакераў, я напісаў ім лісты з просьбай аб дапамозе. праўда, багата спадзяваньняў на іх у мяне не было, бо яны патрабавалі за свае паслугі грошы наперад й не давалі аніякіх гарантыяў.
мінуў дзень-другі, а адказаў ад “хакераў” не было. тады я і зьвярнуўся да голаса. папрасіў ляснуць маю скрынку. голас доўга адмазваўся, але я быў дастаткова настойлівы і ўрэшце голас паабяцаўся што-небудзь паспрабаваць зрабіць, нічога канкрэтна не абяцаючы.
гм, можа занадта мудрагеліста? але ж тут узгадвалася мянушка “грузелік”, ці ня так? дарэчы, гэтая мянушка вядомая толькі ў дастаткова вузкім коле маіх знаёмцаў… кот, прыемна пачуць ад цябе гэткую высокую ацэнку майго “аратарскага майстэрства” (8
далей.
дні адыходзілі ў нябыт, а разам зь імі - мае апошнія грошы й надзеі на аднаўленьне скрынкі. гэта была сапраўдная трагедыя для мяне! ад запою мяне ратавала адно толькі банальная адсутнасьць гэных самых лібэральных каштоўнасьцяў (гэткае цудоўнае вызначэньне на дзіва цьвёрдай нацыянальнай валюты я пачуў ад опуса - опус, рэспэкт!).
сэсія таксама мінала, і гэта было адзінае, што мяне цешыла ў тыя змрочныя чэрвеньскія дні. у адзін з апошніх дзён сэсіі (так-так, у гэны самы дзень мы мусілі здаваць апошні выпыт!), дакладней уночы перад гэтым самым днём, мне прысьніўся сон…
(працяг павінен быць, ік… 8)
unutranyholas
10.08.2004 в 13:08ыыы, блін, пісацель.