То что вырезано цензурой

Расскажите что было в Москве
На каком езыке писать?

На бяларускам
У Маскве праходзіла “раздача сланоў”: мабільных тэлефонаў і суцяшальных прызоў — ручак Паркер. Цырымонія адбывалася ў галерэі Самсунг — гэта чатырохпаверховы фірмовы магазін, у самым цэнтры Масквы. Падчас цырымоніі Арцемій Лебедзеў каментараваў кожную з работ-фіналістаў. Пасьля гэтага ўсяго быў невялічкі фуршэт і фатаграфаваньне. Тэлефона мне на далі. Сукі. Вось.

Сур’ёзьней калі ласка грамадзянін Трафімовіч
Сустрэча с Лебедзевым дапамагла вызначыць асноўныя накірункі развіцьця дызайнерскай думкі ў горадзе Гродна.

Якія ж менавіта?
Я не мог не пагадзіцца з Арцеміем Андрэівічам, наконт неабходнасьці папулярызацыі тыпаграфікі. Нашы простыя дызайнеры паняцьця не маюць што такое тыпаграфіка і для чаго яна трэба. Лепяць любыя шрыфты, па 10 штук на адзін буклет. Так нельга. Звычайна хапае і аднаго.

Ці вось яшчэ. Да прыкладу флэш. Вось куды не глянь — усюды флэш. А між тым, флэш патрабуе вялікіх затратаў сістэмных рэсурсаў. А гэта, нават у наш час, можа дазволіць сабе не кожны.

И последний вопрос. Что вы думаете о перспективах дизайна гродненской школы, о которых так долго говорили большевики?
Я лічу, што гродзенская школа дызайна покуль не склалася. Ёсьць асобныя дызайнеры, але звычайна ў горадзе робяць гаўно. Каб вы ведалі, чым абліваецца маё сэрца, калі я гляджу на рэкляму ў транспарце. Гэта жах. Хаця зазначу, што добры графічны дызайн робіць “Мега”. Ну і вядома я.

Вы забыліся спытаць пра мае творчыя пляны.

Какие у тебя могут быть творческие планы?
Мае творчаскія планы наступныя. Я пляную зарабіць кучу бабак і зваліць на пмж у штат Мічыган.

/интервью, которое я дал газете Вечерний Гродно (будуший депутат Михельсон в присутствии бывшего журналиста Санитара) по аське/